Wiadomości i zgłoszenia
Rozpoznanie tematu, przygotowanie krótkiego podsumowania i przekazanie sprawy.
Mniej ręcznego przepisywania i przekazywania spraw.
Łączymy wiadomości, dokumenty i używane systemy w jeden przebieg pracy. Sztuczna inteligencja może pomóc odczytać treść, a pracownik sprawdzić trudne przypadki.
Co dzieje się z jednym zapytaniem?
Przykład automatyzacji obsługi wiadomości
Zapytanie
Wiadomość klienta trafia do wspólnej skrzynki.
Dane
Narzędzie wyciąga temat i potrzebne informacje.
Kontrola
Pracownik sprawdza niejasne lub ważne przypadki.
Zlecenie
Sprawa trafia do właściwej osoby i systemu.
Dwa częste zastosowania
Najpierw wybieramy czynność, która zabiera czas i ma jasny kolejny krok.
Dokumenty
Odczytanie uzgodnionych danych i skierowanie nieczytelnych przypadków do pracownika.
Kiedy wystarczy reguła, a kiedy przydaje się narzędzie?
Stała reguła
Jeśli formularz zawsze ma te same pola, można przekazać je do systemu bez rozumienia treści. To prostsze do utrzymania i łatwiejsze do przewidzenia.
Różnie napisane wiadomości
Gdy klienci opisują tę samą sprawę na wiele sposobów, narzędzie może zaproponować temat i wyciągnąć potrzebne dane. Pracownik ocenia przypadki, w których odpowiedź jest niejasna.
Próba na prawdziwych przykładach.
Wybieramy wiadomości lub dokumenty podobne do tych, które zespół obsługuje na co dzień, także niepełne i błędnie wypełnione.
Materiały. Przykłady spraw oraz informacja, do którego programu powinny trafić wyniki.
Lista pytań do próby. Czy narzędzie rozpoznaje temat, wskazuje brakujące dane i kieruje niepewną sprawę do pracownika?
Zasada obsługi wyjątku. Nieczytelna faktura lub wiadomość o kilku sprawach trafia do osoby prowadzącej, zamiast uruchamiać kolejny krok samodzielnie.
Częste pytania
Czy każda automatyzacja wymaga sztucznej inteligencji?
Nie. Jasne, stałe reguły często wystarczą. Sztuczna inteligencja pomaga wtedy, gdy trzeba zrozumieć różnie napisane wiadomości lub dokumenty.
Co jeśli narzędzie się pomyli?
Projektujemy miejsce na sprawdzenie wyniku, obsługę wyjątku i zapis błędu. Zakres automatycznego działania ustalamy według skutków pomyłki.
Czy można połączyć automatyzację z obecnymi programami?
Sprawdzamy możliwości konkretnych programów i uprawnienia do danych. Ustalamy, co ma się przenosić, kiedy i kto widzi wynik.
Od jakiego procesu zacząć?
Najlepiej od powtarzalnego zadania z jasnym początkiem, końcem i osobą odpowiedzialną. Na przykładach sprawdzamy też wyjątki, zanim rozszerzymy działanie.